Meer weten over het project?

Legendes van Deze Stadje: Het Spookschip

Elk inwoner van Deze Stadje weet het: deze plek zit vol met mythes en legendes. A (van het museum), conservator van het historisch museum van Deze Stadje, vertelt je hier elke maand over geheimzinnigste mysteries en sterkste verhalen uit de veelbewogen geschiedenis van ons dorp!

Het Spookschip:

Het was een warme nacht, aan het einde van juli. Een oude maan hing laag in de nevelige wolken in de lucht, waardoor het leek alsof het meer baadde in een geel licht. De bemanning en inzittenden van het plezierjacht ‘Gravin E’ kwamen net terug van een ontspannen dagje op het meer, toen ze iets zagen dat ze nooit meer zullen vergeten.

De twee stellen op de jacht hadden de dag doorgebracht aan de kleine strandjes die je veel vindt in het gebied achter Deze Stadje, en waar je alleen per boot kunt komen. Ze waren door het warme weer en de gezelligheid echter de tijd totaal uit het oog verloren, en terwijl de kapitein de ‘Gravin E’ weer in de richting van Deze Stadje begon te navigeren, kwam er haast als uit het niets een dichte, vettige mist opzetten. Ook was het water van het meer, dat normaal altijd erg rustig is, plotseling erg ruw geworden. Schuimende golven beukten over de reling van de jacht. Een eenzame meeuw vlieg langs, driftig flapperend met zijn vleugels tegen de rukwinden.

Met de nodige moeite wist de kapitein het jacht weer in de baai van Deze Stadje te brengen. De vage contouren van de pier begonnen alweer zichtbaar te worden door de mist, toen één van de vrouwen plotseling begon te roepen: ‘Kijk, daar is een licht!’

‘Het is een schip! Ik kan de lichten zien van de mast en de zijkant. Het is gigantisch.’, zei haar man, die naast haar was komen te staan.

‘En ze komt onze kant op!’, riep de andere vrouw, geschrokken. Ze probeerden allemaal een glimp op te vangen van de silhouet van de boot in de verte, die met enorme snelheid dichterbij leek te komen. Binnen mum van tijd werden de mensen op het jacht verblind door de lichten van het schip, en doodsbang klampten ze zich vast aan elkaar, ervan overtuigd dat hun einde nabij was.

Op dat moment werd het jacht opgetild door een enorme golf, en de mist verdween net zo snel als ze gekomen was. In het licht van de maan zagen ze nu het mysterieuze schip in volle glorie, dat hen op een haar na passeerde zonder hen te rammen. Het schip had drie masten, en alle zeilen waren gehesen. Het schip zelf, een groot zeilschip in de stijl van de grote zeilschepen van vroeger, leek in het licht van de zomermaan wel in lichterlaaie te staan. Het sneed met een ongelofelijke snelheid door het water, richting de lichten van het dorp aan de overkant.

Het kleine plezierjacht sloeg met een klap weer neer op het water. Toen het bij de volgende golfslag weer omhooggetild werd, was het zeilschip verdwenen. Toeval of niet, op dat moment werd ook het water weer net zo rustig als het altijd was geweest, en de ‘Gravin E’ kon de haven van Deze Stadje invaren zonder andere noemenswaardige incidenten. De verbouwereerde bemanning en inzittenden keken goed om zich heen of ze het schip nog ergens konden zien, maar alle sporen waren verdwenen, alsof het mysterieuze zeilschip er nooit was geweest….

EINDE

archief

nep-reclame nep-reclame nep-reclame nep-reclame